Model van de halswervels

Dit anatomische model van de halswervelkolom omvat de zeven halswervels en de ruggenmergzenuwen, een deel van de hersenstam en de aa. vertebrales.

Het model wordt op een witte voet geleverd. 

---

Anatomisch gezien toont het model alle 7 halswervels en het achterhoofdsbeen (os occipitale). Het model toont daarom de twee belangrijkste gewrichtstypen in de wervelkolom, namelijk de symfysen (disci / tussenwervelschijven) tussen de wervellichamen en de facetgewrichten, de glijdende gewrichten tussen de wervelbogen. Daarnaast zijn zowel de bovenste als de onderste nekgewrichten te zien. 

Het model toont ook de hersenstam (met middenhersenen, brug en verlengde merg), de ruggenmergzenuwen (met zowel de voorste als de achterste wortel) en de a. vertebralis. Over het geheel genomen is de botkwaliteit goed, waardoor de grotere uitsteeksels in het botweefsel goed zichtbaar zijn

Wat beweging betreft is het model flexibel. De beweeglijkheid van de menselijke wervelkolom is groot in het halsgedeelte (dat lordotisch is). Dit model kan worden gebruikt om de belangrijkste bewegingen te tonen, namelijk flexie-extensie, laterale flexie en rotatie.

Het achterhoofdsbeen (os occipitale), de bovenste halswervel (atlas) en de tweede halswervel (draaier / axis) zijn met elastiek verbonden, wat een bijzonder elastisch effect geeft, waarbij de wervels bij beweging meebewegen en op natuurlijke wijze terugkeren. Zo kunnen de belangrijkste bewegingen van de nekgewrichten worden getoond, namelijk het knikken en wiegen van het hoofd, dat plaatsvindt in het bovenste nekgewricht, en het schudden van het hoofd, dat plaatsvindt in het onderste nekgewricht. 

Klinisch is dit model ideaal om een hernia, wortelprikkeling en spondylolisthesis (wervelverschuiving) in de halswervelkolom te begrijpen. Het kan ook worden gebruikt om aandoeningen te begrijpen zoals spondylose, spinale stenose, artrose (osteoartritis), dissectie van de a. vertebralis en fracturen (botbreuken).