Schedelmodel 3-delig didactisch beschilderd

Het model is gegoten in een formaat dat overeenkomt met dat van een volwassene. De bovenkant van de schedel kan worden verwijderd, zodat de schedelbasis (basis cranii interna) kan worden bestudeerd. De schedel wordt vastgehouden met kleine, praktische metalen haakjes en kleine plastic pinnen (de plastic pinnen zijn alleen zichtbaar wanneer de bovenkant is verwijderd).

Anatomisch gezien kan de menselijke schedel in twee delen worden verdeeld en het schedelmodel laat daarom het volgende zien:

1) De hersenpan (neurocranium) die de hersenen en het gehoor- en evenwichtsorgaan omsluit.

2) Het gezichtsskelet (viscerocranium) dat de neusholte omgeeft en het tanddragende raamwerk rond de mondholte vormt. De 32 tanden zijn ook zichtbaar.

De hersenpan bestaat uit acht botten – vier ongepaarde (voorhoofdsbeen, zeefbeen, wiggenbeen en achterhoofdsbeen) en twee gepaarde (wandbeen en slaapbeen). Al deze botten en hun hechtingen zijn op het model te herkennen.

Het aangezichtsskelet bestaat uit zes gepaarde botten (bovenkaakbeen, gehemelte, jukbeen, neusbeen, traanbeen en de onderste neusschelp), evenals drie ongepaarde botten (onderkaakbeen, zeefbeen en pluviaal been). Al deze botten en hun hechtingen zijn ook te zien op het schedelmodel. LET OP: Het tongbeen maakt ook deel uit van het aangezichtsskelet, maar is op dit model niet zichtbaar.

De gepaarde botten hebben dezelfde kleur.

Een schedel heeft veel gaten en kanalen die bloedvaten en zenuwen bevatten. Veel van de belangrijkste gaten en kanalen zijn op dit model te zien, maar niet allemaal. Andere belangrijke anatomische "herkenningspunten", zoals het processus styloïdeus, zijn zichtbaar, maar enkele kleine details niet.

Wat betreft de beweging is alleen het kaakgewricht relevant. De onderkaak (os mandibularis) wordt op zijn plaats gehouden door een relatief lange metalen veer die met schroeven aan de onder- en bovenkaak is bevestigd. Op de gewrichtsholtes (fossa mandibularis) van het kaakgewricht zijn grote rubberen stukken gemonteerd, die de kop van het kaakgewricht (caput mandibula) als in een "rubberen kom" vasthouden – zie de afbeeldingen links.

De kaakgewrichten van het model zijn niet bijzonder mobiel. De onderkaak kan op en neer en opzij worden bewogen, maar het schuifmechanisme dat het kaakgewricht normaal gesproken heeft, kan niet worden gedemonstreerd.

De onderkaak kan van de rest van de schedel worden losgemaakt door ten minste één van de schroeven met een schroevendraaier los te draaien.

Klinisch gezien is het schedelmodel perfect om de afzonderlijke schedelbotten en hun onderlinge positie te begrijpen. Het model is ook goed te gebruiken om gebruikssituaties en gebruikssituaties te begrijpen die in dit deel van het skelet kunnen voorkomen.